Category I of Category II?

Dit gaat alleen over hoe het baken uit zijn houder komt. Een Category I EPIRB zit in een hydrostatische behuizing die hem automatisch vrijgeeft op ongeveer 1,5 tot 4 meter diepte: het baken drijft op, wordt nat en begint te zenden zonder dat iemand er nog iets voor hoeft te doen. Een Category II EPIRB haal je zelf uit de beugel. Beide kun je ook met de hand activeren.

Category I is de veiligere keuze verder uit de kust, want die werkt ook als niemand meer aan dek kan komen. Houd er wel rekening mee dat een Category I-opstelling een hydrostatische ontkoppeling nodig heeft met een eigen, kortere vervangingstermijn. Welke uitvoering passend of voorgeschreven is, hangt af van je schip, je vaargebied en de regels waaronder je vaart — leg je situatie aan ons voor, dan kijken we mee.

Registratie en certificaten in Nederland

Zowel een EPIRB als een PLB moet je melden bij de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI), maar op een andere manier. Voor een EPIRB registreer je het frequentiegebruik en krijg je een MMSI-nummer toegewezen dat in het baken geprogrammeerd moet worden; voor het gebruik is daarnaast minimaal het Marcom-B bedieningscertificaat vereist, dat je via het CBR haalt. Voor een PLB vraag je een vergunning aan in plaats van een registratie, en is geen bedieningscertificaat nodig. De RDI geeft alleen PLB-vergunningen af voor bakens met een Nederlandse landencode (244, 245 of 246).

Gratis is het niet. Voor een maritieme registratie en voor een PLB-vergunning betaal je jaarlijks een bedrag, en bij een PLB-vergunning komt daar een eenmalig bedrag voor de afgifte bij. De tarieven worden per jaar vastgesteld en een digitale aanvraag is goedkoper dan een schriftelijke, dus kijk de actuele bedragen na op de website van de RDI voordat je ervoor begroot. Als officieel ACR-dealer helpen wij met de toestelgegevens en met het programmeren van de identificatiecode in je baken.

Wanneer is een SART verplicht?

Onder SOLAS moeten vrachtschepen van 300 brutoton en meer, maar minder dan 500, ten minste één radartransponder aan boord hebben. Passagiersschepen en vrachtschepen van 500 brutoton en meer moeten er ten minste één aan elke zijde hebben. Voor pleziervaart geldt zo'n algemene verplichting niet — of een SART voor jou zinvol is, hangt af van je vaargebied en hoe je vaart. Soms is een baken met AIS de betere besteding, en dat zeggen we dan ook. Gaat het om voorgeschreven uitrusting, check dat dan bij de instantie die je schip keurt.

Een baken werkend houden

Een baken doet jarenlang niets en moet het dan in één keer doen. Drie dingen horen in je onderhoudsschema: de batterijvervangingsdatum op het etiket, de hydrostatische ontkoppeling van een Category I-behuizing met een eigen, kortere termijn, en de zelftest volgens de handleiding van je model. Activeer een baken nooit voor een "echte" test — een onbedoeld alarm zet een zoekactie in gang. Gebeurt dat toch, waarschuw dan onmiddellijk een Kustwachtcentrum.

Batterijen laat je vervangen bij een erkende ACR-dealer of een batterijvervangingscentrum, dat het baken daarna opnieuw doormeet. Wij leveren ook de originele beugels, behuizingen, antennes, batterijen en onderdelen — ook voor ACR-apparatuur van een generatie of twee terug, zodat je een werkend baken in de vaart houdt in plaats van vervangt.

Welke combinatie past bij jouw schip?

• Binnenwater en dicht onder de kust: een PLB per opvarende is vaak een goed begin.
• Oversteken en zeezeilen: een EPIRB als basis, bij voorkeur met een PLB per opvarende — een baken dat bij het schip blijft helpt iemand die overboord gaat niet.
• Commerciële schepen onder GMDSS: daarnaast een SART en een survival marifoon.
• Altijd: een reddingsvestlicht en een noodsignaal, zodat je ook op het laatste stuk gezien wordt.